Naar het land van Maas en Waal
Ook dit jaar hield de BMW Club Oirschot de traditie in ere
om op de eerste zondag in mei een fraaie toertocht te
organiseren. ‘s Ochtends om 10.00 uur reden de eerste deelnemers
het fraaie centrum van Oirschot binnen en tegen 11.00 uur
stonden ruim vijftig prachtige klassieke BMW’s te pronken met
een mooie maar o zo vreemde eend in de bijt, een FN uit 1948
waarvan vooral de voorvering een wonderlijk staaltje van
ambachtelijk vernuft was. Veel boxers maar ook een aantal mono’s
waaronder onze Ludo een aantal Belgische motorvrienden. Leuk,
tenslotte is de Belgische grens niet ver bij Oirschot vandaan.
Verder stond er nog een boxer die een Ducati-achtige uitstraling
vertoonde. Frame en motorophanging waren professioneel aangepast
en ook het motorblok was sterk gewijzigd. Knap stukje werk. Er
was dus veel te zien en te bespreken.
Natuurlijk was het schitterend weer, net zoals bij de vorige
toertocht en de organisatie had voor een heuse bezemwagen
gezorgd zodat niets aan het toeval werd over gelaten.
Klokslag 11.00 uur, de kerkklok liet het ons weten, vertrok de
lange stoet BMW’s en na het rondje door het oude Oirschot reden
we langs de Grote Stoel noordwaarts richting Boxtel.
Een routebeschrijving was niet nodig en bovendien blijf je zo
een beetje nieuwsgierig naar de bestemming. Dat bleek Heusden te
zijn, een oud vestingstadje aan de Maas. Wie ooit daar in de
buurt komt moet dit stadje beslist bekijken. Parkeer ergens en
wandel door Heusden heen, je voelt er een beetje de diepte van
de tijd. Voordat wij er aankwamen liet mijn R 25 helaas enkele
waarschuwende kuchjes horen die mij wat ongerust maakten. De
ontkenningsfase bood geen uitkomst, het ging niet vanzelf over
en nog voor de pauze stond mijn oude getrouwe op de aanhanger
van de bezemwagen. Nog nooit gebeurd!!
De route bleef trouwens schitterend, weilanden, bloeiend
koolzaad en in de buurt van
’s Hertogenbosch zichtbaar in het land aanwezig een aantal
verdedigingswerken uit oude tijden. De lunch was prima geregeld
in Heesbeen even ten westen van Heusden.
Tafels en stoelen buiten in de zon en ruime parkeergelegenheid
voor alle deelnemers. Mijn R 25 liet zich ook weer tot leven
wekken en toen we vervolgens langs de Bergse Maas bij Doeveren
over de dijk reden leek er geen vuiltje meer aan de lucht. Het
weidse landschap, de rust en de afwezigheid van ander verkeer op
de kleine weggetjes maakten indruk; dit bestaat dus nog in ons
drukke landje.
Mijn gemoedsrust werd echter al gauw weer verstoord want opnieuw
hoorde ik onwelkome geluiden zodat de bezemwagen zijn nut weer
bewees. Bij Oirschot werd bij een kop koffie nog nagepraat over
de tocht en dank zij de hulpvaardigheid van de vice-voorzitter
van de club werd mijn motor veilig weggebracht en mocht ik voor
de eerste keer in mijn leven als duopassagier meerijden met een
deelnemer uit Maastricht die zo vriendelijk was mij voor de
thuisdeur af te zetten, waarvoor mijn dank.
Ook de organisatoren van de rit verdienen dank. Alles was
voortreffelijk geregeld en ik kan de leden van de Mono Club
zeggen dat deze tocht in alle opzichten een aanrader is.
Volgend jaar ben ik weer van de partij maar mijn R 25 moet ik
eens ernstig aan de tand voelen. Hij staat al weer thuis en
heeft even gelopen maar de oorzaak van het falen heb ik nog niet
kunnen vinden. Misschien een defecte condensator??
Geert Doddema
P.S. Mijn vrouw wil nog even laten weten dat ik door het
ontrouwe karakter van mij BMW de hele dag van slag ben geweest.
Waarvan akte!